---
title: "WebMCP bez hype'u - co naprawdę zmienia dla właściciela serwisu"
url: "https://wzor.biz/blog/webmcp-czy-warto-wdrazac/"
description: "WebMCP nie sprawi, że modele lepiej przeczytają Twoją stronę. Daje agentowi ustrukturyzowane wejście do rzeczy, które strona potrafi ZROBIĆ. Sprawdziliśmy, gdzie ten standard stoi 4 września 2026, kto go dziś naprawdę woła i komu wdrożenie się opłaca."
lang: "pl"
---
[Sztuczna inteligencja](https://wzor.biz/blog/kategoria/sztuczna-inteligencja/)

# WebMCP bez hype'u \- co naprawdę zmienia dla właściciela serwisu

Połowa tekstów w sieci sprzedaje WebMCP jako SEO dla agentów. To nie to. WebMCP pozwala agentowi wykonać czynność w przeglądarce użytkownika zamiast zgadywać, gdzie kliknąć - a we wrześniu 2026 potrafi to zrobić garstka klientów, każdy czytając inny kawałek specyfikacji.

 [![](https://wzor.biz/_astro/patryk-korycki.D95uAkaq_Z1DJTgc.webp) Patryk Korycki CEO, Analityk Biznesowy](https://wzor.biz/zespol-i-partnerzy/patryk-korycki/)

Opublikowano 11 września 2026 10 min czytania

![WebMCP - kolaż z wydartych kartek: formularz z nazwą narzędzia, lista narzędzi agenta, oś kamieni milowych Chrome i napis CZYNNOŚĆ, NIE SEO](https://wzor.biz/_astro/webmcp.Bj_Xojcf_Z2uTKGB.webp)

Wyobraź sobie, że ktoś przychodzi na Twoją stronę z zawiązanymi oczami, dostaje opis obrazka i ma na jego podstawie wypełnić formularz kontaktowy. Mniej więcej tak wygląda dziś praca agenta w przeglądarce. Robi zrzut, zgaduje, który prostokąt jest przyciskiem „wyślij”, klika, robi kolejny zrzut, sprawdza, czy się udało. Za każdą rundę płacisz tokenami, a przy okazji ten cały łańcuch rozsypuje się przy pierwszym redesignie.

WebMCP jest odpowiedzią na dokładnie ten problem. I na żaden inny.

To jest sedno, bo połowa materiałów, które teraz krążą po LinkedInie, sprzedaje WebMCP jako „SEO dla agentów”. Nie jest. Widoczność i wykonanie to dwie osobne sprawy, a mylenie ich kosztuje najwięcej tych firm, które wcale nie potrzebują wdrożenia.

## Agent widzi Twoją stronę tak, jak Ty widzisz zrzut ekranu

Zacznijmy od tego, co się psuje. Agent w karcie przeglądarki operuje na tym samym interfejsie co człowiek: na pikselach i na drzewie DOM. Musi wywnioskować, że pole z etykietą „Imię” chce imienia, a nie imienia i nazwiska razem. Musi zgadnąć, czy `<select>` z trzema pozycjami to wybór działu, czy sposób dostawy. Każda taka decyzja jest interpretacją, a interpretacja czasem trafia.

Objaśnienie z explainera WebMCP jest krótsze niż mój akapit: „Any task that a user can accomplish through a page’s UI can be turned into a tool by reusing much of the page’s existing client-side code”. Zadanie, które człowiek może wykonać klikając, można opisać jako narzędzie, korzystając z kodu, który już masz.

I tyle. Bez magii.

## Czym WebMCP jest naprawdę

WebMCP to propozycja standardu przeglądarkowego, która pojawia się na stronie jako `document.modelContext`. Uwaga na starsze teksty, także te sprzed kilku miesięcy: przez długi czas API nazywało się `navigator.modelContext` i pod tą nazwą wciąż krąży w połowie tutoriali. Dokumentacja Chrome zaktualizowana 1 września 2026 mówi już wyłącznie o `document`.

Strona rejestruje przez to API narzędzia. Narzędzie ma nazwę, opis w naturalnym języku i schemat wejścia w JSON Schema. Agent pyta „co potrafisz”, dostaje listę, wybiera jedno i podaje ustrukturyzowane argumenty. Bez zgadywania, który przycisk to ten właściwy.

Są dwa sposoby, żeby to zrobić.

**Deklaratywny** to dwa atrybuty na istniejącym formularzu HTML: `toolname` i `tooldescription`. Przeglądarka sama przerabia pola formularza na schemat wejścia, biorąc opisy z etykiet albo z opcjonalnego `toolparamdescription`. Chrome opisuje ten wariant w kartotece funkcji jako taki, który „requires only adding attributes to existing form elements” i nie wymaga przebudowy strony. Kiedy agent woła narzędzie, przeglądarka przenosi fokus na formularz i wypełnia pola, a formularz zostaje widoczny dla człowieka.

**Imperatywny** to `document.modelContext.registerTool()` w JavaScripcie, z własną funkcją `execute`. Tu opisujesz nie formularz, tylko czynność aplikacji: wyszukiwanie, filtrowanie, zmianę stanu, nawigację do właściwego kroku.

> Narzędzie WebMCP wykonuje się na oczach użytkownika, w jego zalogowanej sesji, w jego karcie. Agent nie dostaje kopii Twojej aplikacji do swojego okna. Jest u Ciebie w gościach.

To sformułowanie jest z dokumentacji Chrome i warto je zapamiętać, bo dobrze pokazuje różnicę wobec wszystkiego, co znasz z integracji: „Instead of your application being a guest within an agent, the agent is a guest on your platform”.

## Trzy warstwy, które prawie wszyscy mylą

Tu leży cały nieporozumieniowy węzeł. Rozplączmy go raz.

Warstwa pierwsza to **czytanie**. Crawler, indeks, model, który streszcza Twoją ofertę. Załatwiasz ją strukturą treści, czystym markdownem i plikiem `llms.txt`. Działa dla każdego agenta na świecie, także dla tych, które nigdy nie otworzą przeglądarki. Nasz punkt odniesienia w researchu konkurencji, Phenomenon Studio, ma dokładnie to: publiczny `llms.txt` i wygenerowaną z niego stronę z faktami o firmie. Zero WebMCP. I to nie jest zaniedbanie, tylko trafna kolejność.

Warstwa druga to **MCP serwerowy**. Protokół łączący agenta z Twoim backendem, niezależnie od przeglądarki. Uniwersalny, trwały, działa w tle, ma SDK w kilku językach.

Warstwa trzecia to **WebMCP**. Tylko przeglądarka, tylko otwarta karta, tylko żywa sesja. Dokumentacja Chrome nazywa te narzędzia ulotnymi wprost: „WebMCP tools are ephemeral. They exist only when your page is open”.

![Trzy warstwy dla agentów: czytanie działa dla każdego agenta, MCP serwerowy dla serwera, a WebMCP wyłącznie przy otwartej karcie przeglądarki](https://wzor.biz/_astro/webmcp-trzy-warstwy.Cz6qMkGF_ZOdcqd.webp)Czytanie, MCP serwerowy i WebMCP rozwiązują trzy różne problemy - i tylko ostatni z nich potrzebuje otwartej karty

Jedna warstwa nie zastępuje drugiej. Zapisz sobie zdanie z dokumentacji Google, jeśli ktoś w Twojej firmie będzie próbował, żeby WebMCP „załatwiło temat AI”: „WebMCP is not an extension or a replacement of MCP”.

Jeżeli agenci nie znajdują Twojej firmy w ogóle, WebMCP tego nie naprawi. Narzędzia rejestrują się dopiero po wejściu na stronę - Chrome nazywa to wprost ograniczeniem: klient musi najpierw odwiedzić serwis, żeby w ogóle wiedzieć, że są tam jakiekolwiek narzędzia. Najpierw daj się przeczytać. Potem daj się obsłużyć.

## Gdzie to stoi 4 września 2026

Z daleka wygląda to na standard gotowy do wysyłki. Z bliska - nie bardzo.

W kartotece Chrome (funkcja 5117755740913664) WebMCP ma aktywny etap „Prepare to ship”, ale status wysyłki wciąż brzmi „Proposed”, a pole `is_released` stoi na `false`. Przeglądy TAG, bezpieczeństwa i prywatności są w toku. Dev trial ruszył w Chrome 146 za flagą, origin trial obejmuje wersje od 149 do 156. Dziś stabilny Chrome to 153.0.8010.27, czyli jesteśmy w połowie tego okna, a wersja 156 wchodzi do kanału stabilnego 20 października 2026.

Firefox: „No signal”. WebKit: „No signal”. Dosłownie te dwa słowa, bez komentarza.

Specyfikacja to Draft Community Group Report z 3 września 2026, redagowany przez trzy osoby: jedną z Microsoftu i dwie z Google. Community Group to inkubacja, nie ścieżka rekomendacji W3C.

A kto dziś naprawdę woła te narzędzia? Tu jest najciekawszy kawałek i on się zmienił w sierpniu.

**OpenAI** uruchomił „Site tools”, własną implementację WebMCP we wbudowanej przeglądarce aplikacji desktopowej ChatGPT. Narzędzia odkrywają ChatGPT Work i Codex, użytkownik widzi je w panelu przy pasku adresu, każde wywołanie przechodzi przegląd bezpieczeństwa. Ale jest haczyk i on jest gruby: dokumentacja OpenAI wymienia dwa nieobsługiwane fragmenty API, a pierwszym z nich jest **API deklaratywne**. „Tools defined through HTML form attributes aren’t available as site tools”. Czyli formularz z `toolname` i `tooldescription` jest dla ChatGPT niewidoczny. Widzi tylko `registerTool`.

**Cloudflare** wypuścił 6 sierpnia developer preview: przełącznik w panelu, który wstrzykuje mostek WebMCP do każdej strony na krawędzi, bez ruszania kodu serwisu. Ich zdalna przeglądarka BrowserRun już potrafi wołać narzędzia.

**Anthropic**, czyli rozszerzenie Claude w Chrome: zgłoszenie o wsparcie WebMCP wisiało od marca i zostało zamknięte 8 kwietnia 2026 jako „not planned”, automatycznie, po okresie bezczynności. Na dziś tamtędy nie zadziała.

Do tego rozszerzenie Model Context Tool Inspector od Google, którym testuje się własne narzędzia, i garść rozszerzeń na polyfillu - Google podaje w kartotece, że w Chrome Web Store jest około dziewięciu takich pozycji z oceną cztery gwiazdki lub wyższą.

![Zestawienie czterech klientów WebMCP: Chrome obsługuje oba API, ChatGPT Site tools tylko imperatywne, inspektor od Google oba, a Claude w Chrome żadnego](https://wzor.biz/_astro/webmcp-kto-wola-narzedzia.H60Pj4q4_2lbwg4.webp)Cztery klienty, dwa API i jeden wniosek: formularz z atrybutami jest najtańszy, ale widzi go najmniej narzędzi

Procenty krążące po branżowych blogach pochodzą od firm sprzedających audyty WebMCP, nie mają publicznej metodologii i dlatego nie powtarzam ich tutaj nawet z zastrzeżeniem. Nie ma dziś dowodu, że agenci preferują strony z WebMCP ani że użytkownicy tą drogą kupują. Jest tylko fakt, że narzędzia działają i że kilku klientów potrafi je wywołać.

## Test w dwóch pytaniach, czy to w ogóle Twój problem

Nie potrzebujesz warsztatu ani audytu, żeby to rozstrzygnąć. Wystarczą dwa pytania.

**Czy Twoja strona ma czynność, nie tylko treść?** Koszyk, rezerwacja, konfigurator, filtry na tysiącu ofert, panel klienta, wieloetapowy formularz zgłoszeniowy. Coś, co użytkownik robi, a nie tylko czyta.

**Czy ta czynność jest dziś dla agenta zgadywanką?** Kalendarz z własnym widżetem daty. Filtr, który przeładowuje wyniki bez zmiany adresu. Formularz, w którym trzeba trafić w zależność między dwoma polami.

Dwa razy „tak” i masz realny powód, żeby zacząć. Choć jedno „nie” i lepszy zwrot dostaniesz z treści.

![Test w dwóch pytaniach: czy strona ma czynność poza treścią i czy ta czynność jest dla agenta zgadywanką, z przykładami odpowiedzi twierdzącej i przeczącej](https://wzor.biz/_astro/webmcp-test-dwa-pytania.NCztYnaF_Z2gXINR.webp)Koszyk i konfigurator przechodzą ten test, wizytówka z jednym formularzem kontaktowym nie

#### Nie warto zaczynać od WebMCP

-   Serwis wizerunkowy, którego jedyną czynnością jest formularz kontaktowy.
-   Blog i baza wiedzy, gdzie cała wartość siedzi w treści do przeczytania.
-   Landing z jednym CTA prowadzącym na zewnętrzny system rezerwacji.
-   Aplikacja, do której i tak wchodzi się przez logowanie za paywallem.

#### Warto zacząć od WebMCP

-   Sklep z filtrami, koszykiem i historią zamówień.
-   System rezerwacji, w którym wybór terminu ma własną, nieoczywistą logikę.
-   Konfigurator produktu z kilkunastoma parametrami zależnymi od siebie.
-   Panel klienta, w którym powtarzalne zadania zajmują użytkownikowi kwadrans.
-   Wyszukiwarka ofert, gdzie różnica między dobrym a złym filtrem to setki wyników.

## Co zrobiliśmy u siebie i czego świadomie nie zrobiliśmy

Nasz serwis wpada dokładnie w tę pierwszą kategorię, więc potraktowaliśmy WebMCP jako dwugodzinny eksperyment, nie projekt. Dwa formularze leadowe, kontakt i bezpłatna konsultacja, dostały `toolname` i `tooldescription`. Nazwy narzędzi są angielskie i te same dla obu wersji językowych: `sendContactRequest` i `bookFreeConsultation`. Opisy tłumaczymy, bo agent czyta je jak zdanie i podejmuje na ich podstawie decyzję.

Trzy decyzje, których nie widać w kodzie, a które były w tym wdrożeniu najważniejsze.

Po pierwsze, atrybuty są **opt-in per strona**, nie wpięte na stałe w komponent formularza. Powód jest brutalnie praktyczny: modal kontaktowy stoi w naszym layoucie bazowym, czyli na każdej stronie serwisu. Deklaratywne narzędzie rejestruje się także w ukrytym formularzu, a przeglądarka przy wywołaniu próbowałaby taki formularz sfokusować. Rejestracja narzędzia „sam kontakt” na stronie o cenniku to szum, który psuje agentowi wybór.

Po drugie, **bez `toolautosubmit`**. Ten atrybut wysyła formularz bez kliknięcia człowieka. Nasz formularz przechodzi przez Turnstile i zapisuje leada w CRM-ie. Agent może go wypełnić do końca, ale przycisk naciska człowiek. Kropka.

Po trzecie, w zdarzeniu wysyłki czytamy flagę `agentInvoked` i dopisujemy ją do notatki w CRM jako ślad, że zgłoszenie przyszło od agenta. Wyłącznie jako informację. Nigdy do autoryzacji, nigdy do omijania weryfikacji - bo pole, które przychodzi z przeglądarki, jest deklaracją, a nie dowodem.

Zaczęliśmy od wariantu deklaratywnego, bo był najtańszy: dwa atrybuty na formularzu, który i tak już mieliśmy. Tą drogą dociera Chrome z włączoną flagą albo z rejestracją w origin trialu i rozszerzenia zgodne z pełnym API. Nie dociera ChatGPT - jego dokumentacja wprost mówi, że atrybutów na formularzu nie widzi. Dlatego na tych samych dwóch formularzach obok `toolname` i `tooldescription` stoi dziś `document.modelContext.registerTool()`, z tą samą nazwą i tym samym opisem narzędzia, żeby obie rejestracje się nie rozjechały. `execute` wypełnia pola i zwraca wynik, formularza nie wysyła - zostaje to samo zatwierdzenie przez człowieka i ten sam Turnstile co w wersji deklaratywnej. Chrome i ChatGPT sięgają po to samo narzędzie dwiema drogami. Claude w przeglądarce po żadną z nich.

Czy żałuję? Nie bardzo - przy dwóch formularzach leadowych dołożenie `registerTool` i skryptu, który pilnuje limitów znaków w opisach narzędzi, to popołudnie, nie sprint. Ale gdyby to była aplikacja z koszykiem, ta sama kolejność - najpierw najtańsze, lukę dogonić później - byłaby kosztowną pomyłką: tam odległość między dwoma atrybutami a przebudową na `registerTool` liczy się w tygodniach, nie w popołudniu.

## Kolejność, w której to się opłaca

Na koniec praktyka. Jeżeli chcesz być użyteczny dla agentów, rób to od najtańszego.

Najpierw **treść i struktura**. Nagłówki, które mówią o czym jest sekcja. Odpowiedzi na pytania klientów zapisane wprost, a nie ukryte w akordeonie ładowanym JavaScriptem. Nazwy pól formularza, które znaczą to, co znaczą. To pomaga jednocześnie ludziom, wyszukiwarce i agentom, i nie kosztuje nic poza pracą redakcyjną.

Potem **czytelna wersja maszynowa**: bliźniaki markdown i `llms.txt`. Nadal warstwa czytania, nadal działa wszędzie.

Potem **serwer MCP**, ale tylko jeśli masz backend z sensownymi operacjami i klientów, którzy naprawdę chcą się z nim łączyć.

I dopiero na końcu **WebMCP**, przy realnej czynności. Wersja deklaratywna jako sonda, wersja imperatywna na `registerTool`, jeśli chcesz, żeby zobaczyła ją dzisiejsza aplikacja ChatGPT. Zacznij od jednego, najważniejszego zadania użytkownika, nie od piętnastu narzędzi naraz - dokumentacja Chrome przypomina, że każde narzędzie zjada kawałek okna kontekstu agenta i utrudnia mu wybór.

Trzy zdania, które warto zabrać z tego tekstu. WebMCP daje agentowi wykonać czynność, nie daje widoczności. Nie zastępuje MCP serwerowego ani dobrej treści. A we wrześniu 2026 jest standardem w trakcie próby, którego dwaj najwięksi klienci czytają w dwóch różnych zakresach.

Jeżeli projektujesz właśnie funkcję AI w swoim produkcie, to warstwa interfejsu ma osobne reguły i rozkładamy je w tekście o [wzorcach UX i stanach funkcji AI](https://wzor.biz/blog/projektowanie-interfejsow-ai-wzorce-ux-i-stany-funkcji/). Jeżeli Twoja funkcja rozmawia z użytkownikiem, dochodzi jeszcze strona formalna, czyli [obowiązki przejrzystości z artykułu 50 AI Act](https://wzor.biz/blog/art-50-ai-act-co-musi-znalezc-sie-w-interfejsie-produktu-z-ai/).

A jeśli chcesz sprawdzić, które czynności w Twoim produkcie w ogóle warto wystawić agentom, tym zajmujemy się w usłudze [Agenci AI](https://wzor.biz/uslugi/agenci-ai/). Zakres i wycena zawsze zależą od tego, co aplikacja robi, więc najprościej [napisz do nas](https://wzor.biz/kontakt/) i pokaż produkt.

Udostępnij artykuł

LinkedIn Facebook X Wyślij mailem Skopiuj link

[#ai](https://wzor.biz/blog/?tag=ai) [#wzorce-ux](https://wzor.biz/blog/?tag=wzorce%20ux) [#saas](https://wzor.biz/blog/?tag=saas) [#e-commerce](https://wzor.biz/blog/?tag=e-commerce)

![](https://wzor.biz/_astro/patryk-korycki.D95uAkaq_h035z.webp)

O autorze

## [Patryk Korycki](https://wzor.biz/zespol-i-partnerzy/patryk-korycki/)

CEO, Analityk Biznesowy

Współzałożyciel i CEO Agencji UX Wzór. Od 9 lat prowadzi projekty UX/UI dla startupów, software house'ów i dużych firm - od audytów, badań i analizy biznesowej, przez strategię produktu, po wdrożenie. Specjalizuje się w projektach na styku e-commerce, SaaS i fintech. Praktyk Interaktywnego projektu - projektowania UX/UI bezpośrednio w kodzie.

[LinkedIn](https://www.linkedin.com/in/patryk-korycki/) [Umów konsultację](https://wzor.biz/bezplatna-konsultacja/)

Najczęściej pytane

## FAQ

Czy WebMCP poprawi widoczność mojej strony w ChatGPT i Perplexity?

Nie. To dwie różne warstwy. Widoczność zależy od tego, co agent potrafi z Twojej strony PRZECZYTAĆ, a czytanie załatwia sensowna struktura treści, czysty markdown i \`llms.txt\`. Działa dla wszystkich agentów, także serwerowych, które nigdy nie otworzą Twojej karty w przeglądarce.

WebMCP zaczyna się dopiero tam, gdzie agent ma coś ZROBIĆ: wyszukać, przefiltrować, dodać do koszyka, wysłać zgłoszenie. Jeżeli Twoja strona niczego takiego nie ma, WebMCP nie ma czego opisać.

Mamy serwer MCP. Czy WebMCP go zastępuje?

Nie i dokumentacja Chrome mówi to wprost: „WebMCP is not an extension or a replacement of MCP". Serwer MCP żyje własnym życiem, jest dostępny zawsze i wszędzie, i obsługuje działania w tle. Narzędzia WebMCP są ulotne - istnieją tylko wtedy, gdy karta z Twoją stroną jest otwarta.

Mocne wdrożenia mają oba. Serwer robi logikę, WebMCP daje agentowi wejście do tej samej sesji, którą widzi na ekranie użytkownik.

Czy to bezpieczne, skoro agent może wysłać formularz za użytkownika?

Zależy, co pozwolisz mu wysłać. Atrybut \`toolautosubmit\` wysyła formularz bez kliknięcia człowieka i przy formularzu, który zapisuje leada albo pobiera płatność, to zły pomysł. My go świadomie nie użyliśmy.

Druga rzecz to prompt injection. Zespół Chrome pisze w wytycznych bez owijania, że wewnątrz dużego modelu nie da się zagwarantować bezpieczeństwa. Stąd adnotacje \`consequentialHint\` i \`untrustedContentHint\` i stąd zasada, że autoryzacja nigdy nie może zależeć od tego, czy zgłoszenie przyszło od agenta.

Ile to kosztuje i ile trwa?

Wersja deklaratywna na istniejącym formularzu to dwa atrybuty i decyzja o treści opisu - godziny, nie tygodnie. Wersja imperatywna, czyli narzędzia na funkcjach aplikacji, to normalny projekt frontendowy z ewaluacjami, bo tam pojawia się pytanie, które narzędzia w ogóle wystawić.

Zakres u nas zaczyna się od 10 000 zł i sięga 300 000 zł+ przy dużych wdrożeniach, ale to zawsze wymaga wyceny - najprościej \[napisać do nas\](/kontakt/) i pokazać, co Twoja aplikacja robi.

Powiązane wpisy

## Czytaj dalej

[Wszystkie wpisy →](https://wzor.biz/blog/)

-   ![Art. 50 AI Act w interfejsie - ujawnienie AI i etykietowanie treści](https://wzor.biz/_astro/ai-act-art-50.DLrRUCFq_1XslC2.webp)
    
    [Sztuczna inteligencja](https://wzor.biz/blog/kategoria/sztuczna-inteligencja/)
    
    ### [Art. 50 AI Act - co od 2 sierpnia musi znaleźć się w interfejsie Twojego produktu](https://wzor.biz/blog/art-50-ai-act-co-musi-znalezc-sie-w-interfejsie-produktu-z-ai/)
    
    Chatbot musi się przedstawić, deepfake i teksty AI wymagają widocznej etykiety, a metadane nie wystarczą. Tłumaczymy art. 50 AI Act na konkretne decyzje projektowe - z unijnym zestawem ikon i wynikami testów Komisji.
    
    ![](https://wzor.biz/_astro/katarzyna-adamczuk.BgcDb3aF_1mPSQl.webp) Katarzyna Adamczuk 13 min czytania
    
-   ![Interfejs AI - kolaż z wydrukami czatu, wireframe'ami i checklistą wzorców](https://wzor.biz/_astro/interfejs-ai.CXr59JOt_cES0q.webp)
    
    [Sztuczna inteligencja](https://wzor.biz/blog/kategoria/sztuczna-inteligencja/)
    
    ### [Projektowanie interfejsów AI - cztery wzorce UX i siedem stanów funkcji](https://wzor.biz/blog/projektowanie-interfejsow-ai-wzorce-ux-i-stany-funkcji/)
    
    Funkcje AI nie odpadają przez model, tylko przez interfejs. Cztery wzorce, które decydują, czy użytkownik z funkcji skorzysta, siedem stanów, o których zapomina pierwszy projekt, i cztery wskaźniki warte mierzenia.
    
    ![](https://wzor.biz/_astro/katarzyna-adamczuk.BgcDb3aF_1mPSQl.webp) Katarzyna Adamczuk 9 min czytania
    
-   ![WCAG 2.2 i EAA 2025 - dostępność cyfrowa](https://wzor.biz/_astro/wcag-eaa.BPoTw2GH_1b6CYk.webp)
    
    [Audyt UX](https://wzor.biz/blog/kategoria/audyt-ux/)
    
    ### [Polski Akt o Dostępności - kogo naprawdę dotyczy, czego wymaga i od czego zacząć](https://wzor.biz/blog/polski-akt-o-dostepnosci-kogo-dotyczy-czego-wymaga/)
    
    Od 28 czerwca 2025 sklepy internetowe, bankowość detaliczna i e-booki muszą być dostępne cyfrowo. Wyjaśniamy, kogo ustawa obejmuje, czego wymaga naprawdę - i dlaczego nie ma w niej słowa „WCAG”.
    
    ![](https://wzor.biz/_astro/patryk-korycki.D95uAkaq_JVaOi.webp) Patryk Korycki 11 min czytania